Εισαγωγή (Session 1)

Άλλη μια βαρετή μέρα. Θα ήθελα δηλαδή. Δηλαδή... όχι αρχικά... αρχικά βαριόμουν, μετά θα ήθελα να ήταν βαρετή. Τέλος πάντων, θα εξηγήσω αμέσως. Ξύπνησα πονοκεφαλιασμένος απ' τα χτεσινά Tanqueray στο Half-Note κι ευτυχώς η γκόμενα είχε ξυπνήσει πιο πριν και την είχε κάνει. Α ναι!

Με λένε Jock O Mo. Έτσι με φωνάζουν όλοι εδώ και κάτι χρόνια. Έχω ένα κατάστημα της αλυσίδας Cannabishop. Πουλάω ρούχα δηλαδή και αξεσουάρ φτιαγμένα από κάνναβη, το καλύτερο ύφασμα. Πουλάμε και εναλλακτικούς καπνούς και χαρτάκια και τέτοια, όλα νόμιμα φυσικά. Είχα ένα άλλο μαγαζί αλλά αναγκάστηκα να το αφήσω. Αυτά αρκούν για τώρα, τα υπόλοιπα μετά. Που ήμουνα;

Ξύπνησα, πήρα δυο ασπιρίνες και πήγα στο μαγαζί. Όλα καλά ως εδώ, μέχρι που το απόγευμα μπήκε μία πελάτισσα που δεν ήθελα με τίποτα να δω, μία παλιά μου πελάτισσα απ' το άλλο μαγαζί, η επιεικώς ενοχλητική κυρία Πεσταλέξη. Κοίταξε με ανυπομονησία τριγύρω και μόλις με είδε άρχισε να τσιρίζει: "Μάγε μου! Καλέ μου μάγε, επιτέλους σε βρήκα! Σε ψάχνω τόσο καιρό! Πρέπει να με βοηθήσεις! Με παράτησε κι έφυγε, πρέπει να τον φέρουμε πίσω!" Προσπάθησα να της εξηγήσω μάταια ότι δεν ασχολούμαι πλέον με τέτοια πράγματα αλλά δεν ηρεμούσε με τίποτα, τσίριζε όλο και πιο δυνατά τα ίδια και τα ίδια. Όταν μπήκε μία - κανονική - πελάτισσα μέσα αναγκάστηκα να της υποσχεθώ ότι θα την βοηθήσω, αρκεί να το βουλώσει για λίγο. Το μαγαζί δεν πάει πολύ καλά και πρέπει να προσέχω αν θέλω να κρατήσω την λιγοστή πελατεία που έχω. Την κάθισα σε ένα σκαμνί και πήγα να εξυπηρετήσω την άλλη κοπέλα, η οποία άρχισε να μου κάνει παζάρια για ένα παντελόνι. Η Πεσταλέξη όμως δεν μπορούσε φυσικά να κάτσει ήσυχη και μετά από λίγο άρχισε να ουρλιάζει στην πελάτισσα "Πάρ' το μωρή το παντελόνι, τί τα θες τα παζάρια; Παζάρια σ' αυτόν τον άγιο άνθρωπο που έχει βοηθήσει κόσμο και κοσμάκη! Εξάλλου δεν σου πάει, σε χοντραίνει!". Δεν πρόλαβα να αντιδράσω όταν φυσικά η πελάτισσα πέταξε το παντελόνι κι έφυγε βρίζοντας. Δεν ξέρω πώς κρατήθηκα να μην της ενώσω για πάντα τα χείλη, ίσως και κανένα άλλο άνοιγμα του σώματος... Όταν άρχισε πάλι την ίδια "κασσέττα" κι ενώ ο πονοκέφαλός μου είχε επιστρέψει πολύ μεγαλύτερος, ευτυχώς θυμήθηκα ένα μπουκαλάκι απ' το "Ελιξίριο του Έρωτα" που μου είχε ξεμείνει και μπόρεσα να την ξεφορτωθώ. Το συγκεκριμένο επηρεάζει την έκκριση φερομονών, της είπα να πασπαλίσει λίγο πάνω της όταν πάει να τον δει, της το χρέωσα και 50 ευρώ και έφυγε ευχαριστημένη. Της είπα βέβαια να μην ξαναέρθει γιατί είναι επικίνδυνο να παίζει με τέτοια πράγματα αλλά πολύ φοβάμαι πως σύντομα θα την ξαναδώ. Αναρωτιέμαι ποιος πούστης της έδωσε την διεύθυνση του νέου μαγαζιού. Πρέπει να της ετοιμάσω κάτι που θα την κάνει να μην ξαναπατήσει εδώ μέσα.

Αφού έκλεισα με πήρε ο Ιάκωβος και μου είπε ότι πρέπει να πάω απ' την αποθήκη. Ακουγόταν σοβαρός. Η αποθήκη είναι κοντά στο λιμάνι και είναι το μέρος που μαζευόμαστε με τους υπόλοιπους. Όταν πήγα οι άλλοι είχαν ήδη φτάσει και κατάλαβα αμέσως ότι κάτι κακό είχε συμβεί. Η Τιτάνια και ο Γκάβιν φαίνονταν να είχαν μόλις έρθει, ο Ιάκωβος πιο κει κλωτσούσε μια μπάλα στον τοίχο και ο Μάρκους στεκόταν θλιμμένος και σκεπτικός στη μέση της αποθήκης, στερεωμένος στο χείλος του πηγαδιού. Ο Μάρκους πάντα είχε ιδιαίτερη σχέση με το ενεργειακό πηγάδι που βρίσκεται στο κέντρο της αποθήκης, πάντα με αυτό ασχολείται με τον έναν τρόπο ή τον άλλον. Αφού χαιρετηθήκαμε με τους υπόλοιπους ρωτήσαμε τον Μάρκους τί συνέβη. Ο Μάρκους φάνηκε να μην μπορεί να απαντήσει, ήταν μάλλον συναισθηματικά φορτισμένος ή κάτι τέτοιο, γι' αυτό μας εξήγησε ο Ιάκωβος ότι κάτι κακό είχε συμβεί στον Θίοντορ, τον μέντορα του Μάρκους. Ο Μάρκους άρχισε να ανησυχεί αφού ο Θίοντορ δεν εμφανίστηκε σε μία κανονισμένη τους συνάντηση κι επειδή δεν το συνηθίζει τον έψαξε στο σπίτι του. Μας είπε ότι βρήκε το σπίτι του ανοιχτό και στο εσωτερικό μία χαώδη κατάσταση, όλο το σπίτι σε μία κατάσταση που πρόδιδε πως εκεί είχε γίνει μάχη και μάλιστα όχι με συμβατικά μέσα. Μας είπαν ότι έψαξαν λίγο με τον Ιάκωβο και βρήκαν λίγες σταγόνες αίμα και το ημερολόγιο του Θίοντορ. Η τελευταία καταχώρηση στο ημερολόγιο ήταν προχτεσινή και έγραφε "Νομίζω πως είμαι κοντά στο να τους βρω."

Ο Ιάκωβος έδωσε στην προστατευόμενή του την Τιτάνια το μαντήλι με το οποίο σκούπισαν το αίμα για να κοιτάξει μήπως αισθανθεί περίπου που βρίσκεται ο κάτοχος. Βλέποντας την Τιτάνια να ζορίζεται λίγο, της ζήτησα να του ρίξω μια ματιά. Κοιτάζοντας το αίμα κατάλαβα αμέσως ότι ανήκε σε μία γυναίκα, οπότε προφανώς δεν ήταν του Θίοντορ, εκτός κι αν ο Θίοντορ κρύβει ένα μεγάλο μυστικό. Ευτυχώς πρόλαβα να το κοιτάξω και να απομνημονεύσω το ζωτικό αποτύπωμα της μυστήριας γυναίκας πριν το πάρει πάλι στα χέρια της η Τιτάνια. Δεν ξέρω τί προσπαθούσε να κάνει ακριβώς, όμως προφανώς απέτυχε παταγωδώς και το μαντήλι κάηκε μες στην χούφτα της, προκαλώντας της πολύ ελαφρά εγκαύματα. Αποφασίσαμε όλοι πως θα ήταν καλύτερο να πηγαίναμε όλοι μαζί στο σπίτι του Θίοντορ να κοιτάξουμε για περισσότερα στοιχεία, όλοι μαζί ίσως βρίσκαμε κάτι παραπάνω. Πριν φύγουμε ο Ιάκωβος κατέβασε τον Μάρκους στο υπόγειο που είναι το δωμάτιο που κοιμάται για κάτι που ήθελε να του πει ιδιαιτέρως. Δε μου αρέσουν αυτά τα μυστικά, αλλά δυστυχώς αυτοί του είδους μας πρέπει να κρύβονται, κάποιες φορές ακόμα κι απ' τους ομοίους τους, πράγμα που εγώ έχω μάθει με τον άσχημο τρόπο.

Το σπίτι του Θίοντορ ήταν άνω-κάτω. Στον προθάλαμο του σπιτιού υπήρχε ένα κάψιμο ψηλά στον τοίχο. Η Τιτάνια μου ζήτησε να την σηκώσω στα χέρια μου να το αγγίξει και μας είπε ότι είδε την γυναίκα την οποία ψάχνουμε να πετάει μία φλογόμπαλα προς τον Θίοντορ, την οποία αυτός απέκρουσε με μία σβέλτη του κίνηση και έστειλε προς τον τοίχο. Πλέον δεν υπήρχε αμφιβολία για το τί είχε συμβεί, οπότε ο Γκάβιν γύρισε λίγο πίσω τον χρόνο και μας περιέγραψε το όλο σκηνικό. Απ' ότι φαίνεται ο Θίοντορ ήταν μόνος του στο σαλόνι του όταν εισέβαλε από την σκάλα αυτή η γυναίκα, ντυμένη με ένα περίεργο μαύρο ρούχο, που κάλυπτε ορισμένα μόνο μέρη του σώματός της και έμοιαζε περισσότερο με λωρίδες υφάσματος παρά με φόρεμα. Λογομάχησαν, αν και ο Γκάβιν δεν μπόρεσε να διακρίνει ακριβώς την συζήτηση και λίγο μετά μπήκαν στο σπίτι άλλοι δύο τραμπούκοι. Ο Θίοντορ γέλασε και μαχαίρωσε τον έναν απ' τους δύο πριν κατέβει στο υπόγειό του όπου βρίσκεται και το άβατό του. Οι άλλοι τον ακολούθησαν εκεί και ενδεχομένως ο Θίοντορ έχασε τη μάχη. Έτσι εξηγούνται όλα, εκτός βέβαια απ' το γεγονός ότι στο σημείο που ο Θίοντορ μαχαίρωσε τον έναν απ' τους δύο άντρες δεν υπήρχε ίχνος αίματος.

Από το υπόλοιπο αίμα της μαυροντυμένης τύπισσας στο υπόγειο άβατο του Θίοντορ η Τιτάνια κατάφερε να την εντοπίσει, μάλιστα μας είπε ότι την είδε να βρίζει δύο τερατόμορφα πλάσματα στο μέρος που βρισκόταν εκείνη την στιγμή κάπου στο κέντρο της πόλης, αλλά αναγκάστηκε να διακόψει την σύνδεση γιατί η άλλη κάτι άρχισε να καταλαβαίνει. Προφανώς είναι πολύ ισχυρή και κινδυνεύουμε, αλλά προφανώς πρέπει να τρέξουμε να την βρούμε πριν φύγει. Προφανώς λοιπόν θα προτιμούσα τελικά να ήταν μία βαρετή μέρα.